понедељак, 30. април 2012.

Avontuur


De avonturistische geest  kwam aan de dag toen ik nog een klein kind was. Ik hield zo veel van bossen en alle bomen, van natuur. Een touw en een mes waren mijn helpers en wij veroverden samen zo veel bergen en bossen. De avonturistische geest heb ik nog in mijn bloed. Ik wil zo veel dingen zien en ervaren. Ik wacht op de dag wanneer ik een paar dingen in mijn rugzak zal plaatsen en de rugzak op mijn schouders zetten en alleen gaan. Alleen blijft de vraag – waar? Mijn antwoord is – waar ook. De wereld is groot. :)

четвртак, 5. април 2012.

MTV of VH1? Geen van beide!


Toen ik nog zeer klein was, keek in naar MTV en in die tijd kon MTV zijn naam rechtvaardigen – het was een muziek tv-programma. Vandaag de dag kan je weinig muziek op MTV horen maar in plaats van MTV nam VH1 de rol van een „muziek tv-programma“ over. Dat is alleen wat wij denken. In de laatste tijd is VH1 een Lady Gaga-Rihanna-Madonna-David Guetta-muziek tv programma geworden. Als ik naar VH1 programma switch, word ik meeteen met dezelfde beats, moraliserende boodschappen en domme teksten gebombardeerd. Als het een muziek tv-programma is, moet het verschillende muziekgenres afspelen. Daarom kijk ik niet meer naar VH1. Leve YouTube! :)

четвртак, 29. март 2012.

The king of one string



Zoals ik altijd in mijn blog over creative mensen schrijf die altijd iets nieuws en origenels doen, vandaag zal ik iets over een man uit Jamaica schrijven. Zijn naam is Brushy One String en, zoals zijn naam al zegt, speelt hij gitaar alleen met één snaar. Ik ben ook een gitaarspeler en ik heb zes snaren maar ik kan niet zoals Brushy spelen. Brushy is een echte proef dat muziek uit een instrument niet komt maar uit hart en ziel. Daarom is Brushy een goede musicus. In ieder geval, kijk maar naar de video en trek een conclusie.

P.S. Het Engels uit Jamaica is zo onverstaanbaar dat mensen ondertitels moesten zetten. 

четвртак, 22. март 2012.

Dol op

Ik moet het erkennen. Ik ben dol op chocolade. Ik kan niet mijn leven zonder chocolade voorstellen. Die lekkere smaak van suiker die door je keel langzaam gaat, mmm, alleen als ik over chocolade denk, heb ik er zin in. Mijn liefste chocolade product is zeker de Soko Štark wafels in die mooie paarse verpakking. Die at ik toen ik nog een klein kind was. En Euroblok. Het beste ding. Ooit. Maar ik heb opgemerkt dat de prijs van lekkernijen van kort geleden wat gestegen is maar dat maakt niet uit. Omdat ik een verslaafde ben en zoals rokers hun laatste geld aan sigaretten geven, zal ik hetzelfde doen en al mijn geld op lekkernijen geven.

четвртак, 15. март 2012.

Bravestarr


Enkele dagen geleden heb ik per ongeluk op een onverwacht ding gestuit. Het was een tekenfilmpje en het heette Bravestarr. Dat deed me aan mijn kindertijd denken. Ik hield zo veel van dit tekenfilmpje. Bravestarr werd naar ons taal als Hrabra Zvezda vertaald. Bravestarr is een soort sheriff die tegen de boeven op een verre planeet vecht. Zijn helper is zijn paard die wel kan spreken en met een geweer schieten. Nog een aantaal andere dieren helpen Bravestaar want hij kan in het geval van nood de ogen van een havik, de kracht van een beer en de snelheid van een poema nemen. 
 

петак, 9. март 2012.

Awesomeness

Morgen op 10de maart wordt er een speciale eigenschap gevierd en dat is awesomeness (of fantastischheid). Wat betekent awesomeness? Wij zijn er zich niet bewust van maar wij zijn elke dag awesome, op een speciale manier. Met elk ding dat wij doen, zijn wij awesome. Je kan awesome zijn als je naar de faculteit of winkel gaat. Het maakt niet uit. Het is belangrijk om awesome te zijn. Er is nog een ding. Deze feestdag wordt op 10de maart gevierd want op die dag werd Chuck Norris geboren. Hij is echt awesome, maar zo kunnen jullie ook. Ik voel me awesome en ik ben awesome. En jij?

среда, 29. фебруар 2012.

„Sommigen zeggen liefde“


Een paar dagen geleden was ik op de première van het toneelstuk „Sommigen zeggen liefde“. Het werd door mijn goede vriend gemaakt en gechoreografeerd. „Sommigen zeggen liefde“ is een toneelstuk van het non-verbaal theater en het is een interesant project. Achter dit project staat een groep van jonge dansers die met vreemde combinaties van verschillende dansen zoals hip-hop, breakdance, klassiek en modern ballet wil tonen dat wij soms geen woorden moeten gebruiken om onze emoties te tonen en dat het alleen kan worden gedaan met behulp van dans en bewegingen. Het verhaal gaat over de fatale liefde, herrineringen en de voorbijgang van het leven. Al in al vond ik dit toneelstuk interessant en ik beveel het graag aan.