Een paar dagen geleden heeft de communistische leider van Noord-Korea Kim Jong Il overleden. Iedereen praten erover, de kranten schrijven allerlei artikels over de dood van Kim Jong Il en zijn zoon die de opvolger van zijn vader zal zijn. Aan de andere kant staan machtige staten zoals de VS die alleen over ondemocratische wegen en kernwapenprogramma van Noord-Korea praten. Ik zag op de tv dat mensen in Noord-Korea door de dood van hun leider echt werden getroffen en ze waren aan het huilen. Dat doet me aan Tito denken. Hetzelfde was hier. Tito overleed en allemaal stonden op de straten te huilen. En wat gebeurte daarna? Ze hebben elkaar vermoord. Ik ben er verheugd om dat ik in geen communistische staat woon.
Нема коментара:
Постави коментар